Wiedza & Doświadczenie

Lekarz może zadecydować o konieczności wykonania dalszych badań spośród:

Proces

Tomografia komputerowa

Wykonanie tomografii pozwala uzyskać przekroje i obraz 3D górnych dróg oddechowych, a więc dróg dla przepływającego powietrza w obrębie nosa i części gardła. Wynik badania umożliwia sprawdzenie drożności nosa i nosogardła. Badanie jest bezbolesne, trwa parę minut, wykonywane jest w pozycji leżącej. Obecnie często zlecane jest zamiennie badanie CBCT , w którym dawka promieniowania rentgenowskiego jest kilkakrotnie mniejsza niż w klasycznym badaniu.

Fiberoskopia

Fiberoskopia jest badaniem górnych dróg oddechowych, podczas którego bardzo cienkim i delikatnym endoskopem ogląda się nos, nosogardło, gardło i krtań. Możliwe jest także badanie tchawicy. Najnowsze fiberoskopy wyposażone są w kamerę, dzięki której obraz badanych narządów widoczny jest na monitorze i może być nagrywany. Lekarz może w trakcie badania pokazać pacjentowi przyczynę jego dolegliwości.

Fiberoskopia powoduje, że uwidaczniają się wszelkie zmiany, które mogą być niezauważone podczas zwykłego badania laryngologicznego, co umożliwia postawienie pełnej precyzyjnej diagnozy laryngologicznej. Badanie wykonuje się w pozycji siedzącej przez kilka minut i zwykle jest w pełni bezbolesne. Wraz z opisem badania pacjent otrzymuje płytę DVD z nagranym przebiegiem badania.

Proces
Proces

Rynomanometria

Rynomanometria jest badaniem służącym do oceny drożności nosa . Gdy drożność dróg nosowych jest zmniejszona, przepływ powietrza, a tym samym oddychanie są utrudnione. Należy sprawdzić, czy wynika to z nieprawidłowości w budowie anatomicznej np. krzywej przegrody nosowej czy ma miejsce na skutek chorób np. alergicznego nieżytu nosa. Rynomanometria jest badaniem nieinwazyjnym i polega na pomiarze ciśnienia w jamie nosowej podczas oddychania –  dmuchania w rurki umieszczone w nosie

Możliwości leczenia dla grupy I

Dieta

Jeśli masz nadwagę, pierwszym krokiem w kierunku skutecznego wyleczenia chrapania jest zrzucenie wagi. Nadmiar tkanki tłuszczowej w okolicach szyi naturalnie zmniejsza drożność górnych dróg oddechowych, utrudniając swobodny przepływ powietrza. Aby skutecznie i trwale wyeliminować pierwszą przyczynę chrapania w Twoim przypadku konieczna jest regularna współpraca z dietetykiem w zakresie zmiany nawyków i sposobu odżywiania.

Proces
Proces

Radiochirurgia

Chirurgia fal radiowych (czyli tak zwana radiochirurgia) jest jednym z najnowocześniejszych i najbardziej precyzyjnych sposobów leczenia chrapania, dzięki której możliwe jest uzyskanie prawidłowej drożności nosa, a także ?usztywnienie? tkanek miękkich w obrębie gardła tak, aby nie drgały podczas oddychania. W porównaniu do innych metod, radiochirurgia jest precyzyjna i najbardziej delikatna dla pacjenta. Lasery, które są również używane w leczeniu chrapania powodują powstanie oparzeń w tkankach. Zabiegi radiochirurgii wiążą się z też dużo mniejszą bolesnością, gdyż nie powodują powstawania trudno gojących się oparzeń. Zabiegi wykonywane są w warunkach ambulatoryjnych, co oznacza, że wkrótce po zabiegu można wrócić do swoich obowiązków. Dolegliwości bólowe są niewielkie, a gojenie trwa tylko parę dni. Zabiegi radiochirurgiczne w leczeniu chrapania, w zależności od przyczyny wykonuje się w obrębie: małżowin nosowych, podniebienia miękkiego oraz migdałków podniebiennych.

Operacja przegrody nosa i małżowin nosowych

Septoplastyka to operacja przegrody nosowej. Jej celem jest przywrócenie prawidłowych uwarunkowań anatomicznych u osób z krzywą przegrodą nosową. Septoplastykę często wykonuje się równolegle z plastyką małżowin nosowych, jeśli ich przerost ogranicza drożność nosa pacjenta.

Lekarze naszej kliniki przeprowadzają septoplastykę techniką klasyczną lub endoskopową, ta ostatnia w odróżnieniu od metod konwencjonalnych pozbawiona jest niedogodności w postaci ograniczonej wizualizacji tylnej części jamy nosa podczas zabiegu oraz długiego dla pacjenta okresu rekonwalescencji po operacji. Zabieg polega na usunięciu skrzywionych fragmentów chrząstki i kości przegrody nosa oraz na precyzyjnym ustawieniu układu chrzęstno-kostnego przegrody w linii pośrodkowej.

Operację wykonujemy w znieczuleniu ogólnym. Czas trwania zabiegu oscyluje wokół 1.5 godziny, jednak zależny jest od stopnia skrzywienia przegrody. Pełna rekonwalescencja ma miejsce po upływie tygodnia od zabiegu. Septoplastyka znacząco poprawia jakość życia pacjentów, oddychanie przez nos oraz pomaga osobom zmagającym się z chrapaniem

Proces
Proces

Aparaty wewnątrzustne

Założenie aparatu wewnątrzustnego powoduje wysunięcie języka i szczęki dolnej (żuchwy) do przodu, a tym samym zwiększenie drożności dróg oddechowych dla przepływającego powietrza. W efekcie chrapanie nie występuje lub pojawia się rzadko, podobnie jak bezdechy podczas snu.

Aparaty wewnątrzustne podobne są do wyjmowanych aparatów ortodontycznych, a projektuje się je indywidualnie, dopasowując kształt dla każdego pacjenta. Należy je zakładać i przesypiać w nich każdą noc, jeśli aparat nie jest noszony, chrapanie czy bezdechy powrócą. Miękki materiał, z którego są wykonane aparaty umożliwia przełykanie, mówienie i picie bez konieczności ich zdejmowania. Są lekkie i niewielkich rozmiarów, łatwo każdorazowo zabrać je ze sobą w przenośnym pudełku.

Terapia pozycyjna

Chrapanie potęguje się podczas spania na plecach. Pozycja ta powoduje opadanie języka i tkanek miękkich do tyłu, a tym samym blokowanie gardła i utrudnienie dla swobodnego przepływu powietrza. Terapia pozycyjna ma na celu zmianę nawyku i wykształcenie spania na boku. Prostym i skutecznym sposobem jest piżama nocna z wszytą między łopatkami kieszenią z piłeczką do tenisa, która naturalnie uniemożliwia spanie na plecach. Początkowo spanie z piłeczką na plecach może utrudniać komfortowy wypoczynek, ale zwykle po okresie 3-4 tygodni przestaje to być uciążliwe.

Proces
Proces

Terapia miofunkcjonalna

Terapia miofunkcjonalna jest rozwiązaniem dla osób z nieodpowiednim sposobem oddychania przez usta zamiast nosem, chrapaniem oraz bezdechami. Oddychanie przez nos pełni kluczową rolę w regulacji przepływu powietrza przez drogi oddechowe podczas snu. Niekorzystny wpływ oddychania przez usta na drożność dróg oddechowych jest głównym czynnikiem wpływającym na występowanie bezdechów.

Leczenie jest bezbolesne i nieinwazyjne, polega na wykonywaniu ćwiczeń logopedycznych aktywujących mięśnie twarzy w celu wypracowania właściwej koordynacji funkcji aparatu mięśniowo-szkieletowego. Efektem leczenia powinno być przywrócenie prawidłowego oddychania przez nos w ciągu dnia i w czasie snu.

Terapia miofunkcjonalna stanowi ważną alternatywę dla innych metod leczenia zaburzeń oddychania podczas snu. Udowodniono, że zmniejsza ona wskaźnik bezdechu o ok. 50% u osób dorosłych i 62% u dzieci.* Ćwiczenia logopedyczne wykształcają nawyk prawidłowej pracy mięśni języka, podniebienia, gardła i twarzy, co niweluje przeszkody w swobodnym przepływie powietrza przez drogi oddechowe.

Brak leczenia z wykorzystaniem terapii miofunkcjonalnej związany jest z nawrotem zaburzeń oddychania podczas snu. Dorośli po przebytym leczeniu zabiegowym chrapania i bezdechów, powinni skorzystać z pomocy terapeuty specjalizującego się w zaburzeniach miofunkcjonalnych, aby zapobiec nawrotowi zaburzeń oddychania podczas snu. Wsparcie leczenia operacyjnego ćwiczeniami logopedycznymi gwarantuje skuteczność i trwałość efektów operacji.